Są w Polsce miejsca, które robią wrażenie od pierwszego spojrzenia. Karkonoski Park Narodowy należy właśnie do tej kategorii. Położony w najwyższej części Sudetów, przy granicy z Czechami, chroni krajobraz, w którym surowość gór spotyka się z niezwykłą delikatnością przyrody. To obszar Śnieżki, polodowcowych kotłów, wysokogórskich torfowisk, jezior cyrkowych, granitowych ostańców i pięter roślinnych, które bardziej kojarzą się z dużo wyższymi pasmami niż z górami tej części Europy. Właśnie ta koncentracja zjawisk przyrodniczych, geologicznych i krajobrazowych sprawia, że Karkonoski Park Narodowy jest jednym z najbardziej spektakularnych parków narodowych w Polsce.
Karkonoski Park Narodowy jest miejscem, które zachwyca nie tylko skalą widoków, lecz także poziomem przyrodniczej wyjątkowości. Na stosunkowo niewielkim obszarze można zobaczyć najwyższy szczyt Sudetów, sześć kotłów polodowcowych, jeziora cyrkowe, wysokogórskie torfowiska, niezwykłe formacje skalne i rośliny, które nie występują nigdzie indziej na świecie albo należą do rzadkich reliktów epoki lodowcowej. To góry o krajobrazie bardzo wyrazistym, a zarazem subtelnym - surowe, wietrzne, otwarte, ale jednocześnie pełne biologicznych szczegółów, które najlepiej widać dopiero wtedy, gdy zwiedza się je uważnie.
Park ma również ogromne znaczenie kulturowe i edukacyjne. To nie tylko szczyty, wodospady i schroniska, lecz także opowieść o historii ochrony przyrody, współpracy transgranicznej z czeskim KRNAP-em, programie UNESCO MaB, odtwarzaniu cennych siedlisk oraz nowoczesnej edukacji przyrodniczej prowadzonej między innymi w Pałacu Sobieszów. Dzięki temu Karkonoski Park Narodowy jest miejscem, które można odbierać na wiele sposobów: jako cel ambitnej wędrówki, kierunek rodzinnej wycieczki, przestrzeń fotograficzną albo jedną z najcenniejszych górskich ostoi przyrody w Europie Środkowej.
Najważniejsze informacje o Karkonoskim Parku Narodowym
| Nazwa | Karkonoski Park Narodowy |
|---|---|
| Data utworzenia | 16 stycznia 1959 roku |
| Powierzchnia | 5951,42 ha |
| Położenie | województwo dolnośląskie, najwyższe partie Karkonoszy, przy granicy z Czechami |
| Siedziba | ul. Cieplicka 196, 58-570 Jelenia Góra |
| Telefon | +48 75 609 91 11 |
| sekretariat[at]kpnmab.pl | |
| Strona internetowa | https://kpn.gov.pl/ |
| Centrum edukacyjne | Centrum Przyrodniczo-Edukacyjne KPN - Pałac Sobieszów, ul. Cieplicka 196A, Jelenia Góra |
| Znaczenie międzynarodowe | UNESCO MaB, Natura 2000, geopark krajowy |
| Logo | ![]() |
Gdzie leży Karkonoski Park Narodowy?
Położenie geograficzne parku
Karkonoski Park Narodowy leży w południowo-zachodniej Polsce, w województwie dolnośląskim, w najwyższej części Sudetów. Obejmuje najcenniejsze przyrodniczo partie polskiej strony Karkonoszy, ciągnące się wzdłuż granicy z Czechami. To obszar silnie związany z Karpaczem, Szklarską Porębą, Jagniątkowem i Sobieszowem, ale jednocześnie zachowujący wyraźnie górski, odrębny charakter.
Powierzchnia i struktura krajobrazu
Park ma krajobraz niezwykle zróżnicowany. Obok szerokich, wierzchowinowych partii grzbietowych występują tu strome ściany kotłów polodowcowych, jeziora cyrkowe, torfowiska, rumowiska blokowe, granitowe skałki, wodospady, wysokogórskie łąki i rozległe lasy regla dolnego oraz górnego. To połączenie sprawia, że Karkonoski Park Narodowy ma charakter bardziej surowy i bardziej wysokogórski, niż mogłaby sugerować sama wysokość tych gór.
W skrócie
- park chroni najwyższą część Sudetów,
- jego symbolem jest Śnieżka, ale równie ważne są kotły polodowcowe i torfowiska,
- to jeden z najbardziej niezwykłych geologicznie i botanicznie obszarów w Polsce,
- na stosunkowo małej powierzchni skupia ogromną liczbę wyjątkowych zjawisk przyrodniczych.
Historia Karkonoskiego Parku Narodowego
Początki ochrony
Historia ochrony przyrody w Karkonoszach zaczęła się jeszcze przed utworzeniem samego parku. Już w 1933 roku po niemieckiej stronie administracyjnej ówczesnego Śląska utworzono pierwsze rezerwaty obejmujące najcenniejsze karkonoskie kotły i obszary roślinne. Był to ważny krok, który potwierdził, że Karkonosze wymagają ochrony wyższej rangi niż zwykła gospodarka leśna czy turystyczna.
Utworzenie parku
Karkonoski Park Narodowy powołano ostatecznie 16 stycznia 1959 roku. Początkowo obejmował obszar niewiele przekraczający 5,5 tys. ha, a jego granice nie w pełni odpowiadały naturalnym jednostkom krajobrazowym. Z biegiem czasu park był jednak rozwijany i wzmacniany organizacyjnie, a w 2016 roku został powiększony o kolejne cenne przyrodniczo tereny.
Znaczenie międzynarodowe
Dziś Karkonoski Park Narodowy ma znaczenie nie tylko krajowe, ale i międzynarodowe. Karkonosze zostały włączone do sieci rezerwatów biosfery UNESCO w ramach programu Człowiek i Biosfera, objęto je także ochroną Natura 2000, a geologiczne walory regionu podkreśla status geoparku krajowego. To pokazuje, że KPN chroni nie tylko piękny krajobraz, ale również obszar o wyjątkowej randze naukowej i przyrodniczej.
Śnieżka, kotły polodowcowe i torfowiska - serce KPN
Śnieżka - najwyższy szczyt Sudetów
Śnieżka jest najbardziej rozpoznawalnym symbolem Karkonoszy i najwyższym szczytem całych Sudetów. Wznosi się na 1603 m n.p.m. i dominuje nad otaczającym krajobrazem nie tylko wysokością, ale również wyjątkową sylwetką. Jej obecność nadaje całemu pasmu majestatyczny charakter, a dojście na szczyt pozostaje jednym z najbardziej klasycznych doświadczeń górskich w Polsce.

Kotły polodowcowe i jeziora cyrkowe
Jednym z największych skarbów KPN są karkonoskie kotły polodowcowe. Jest ich sześć, a ich ściany osiągają wysokość ponad 200 metrów. To właśnie one nadają Karkonoszom wysokogórski rys i wyróżniają ten masyw na tle innych pasm Sudetów. W dwóch kotłach znajdują się jeziora polodowcowe - Wielki Staw i Mały Staw - należące do najbardziej spektakularnych punktów widokowych całego regionu.

Równia pod Śnieżką i torfowiska wysokogórskie
O wyjątkowości Karkonoszy decydują również rozległe powierzchnie zrównania w najwyższych partiach gór, z których najbardziej znana jest Równia pod Śnieżką. To teren niezwykły nie tylko krajobrazowo, ale także botanicznie i hydrologicznie. Zachowały się tu cenne torfowiska oraz siedliska reliktowych gatunków roślin i zwierząt związanych z chłodnym klimatem.
Dlaczego krajobraz KPN jest tak wyjątkowy?
Bo łączy w sobie trzy rzeczy, które rzadko występują razem na tak małej przestrzeni: najwyższy szczyt całych Sudetów, czytelne ślady działalności dawnych lodowców oraz wysokogórskie torfowiska i relikty roślinne. Właśnie dzięki temu Karkonosze są jednocześnie monumentalne i bardzo subtelne przyrodniczo.
Przyroda Karkonoskiego Parku Narodowego
Piętra roślinne i siedliska
Karkonoski Park Narodowy jest jednym z najlepszych miejsc w Polsce do obserwacji piętrowego układu roślinności. Wraz ze wzrostem wysokości zmieniają się warunki klimatyczne, a wraz z nimi skład siedlisk i zbiorowisk. W niższych partiach dominują lasy regla dolnego, wyżej pojawiają się zbiorowiska regla górnego, a ponad granicą lasu rozciągają się ziołorośla, murawy wysokogórskie, torfowiska oraz rumowiska skalne. To właśnie ten układ sprawia, że przyroda KPN jest tak wyrazista i tak cenna naukowo.
Flora
Szata roślinna Karkonoszy wyróżnia się na tle wszystkich pasm gór Europy Środkowej. Na niewielkim obszarze spotyka się gatunki pochodzące z różnych rejonów geograficznych, w tym endemity i relikty polodowcowe. Oznacza to, że obok roślin typowych dla gór można tu znaleźć takie, których stanowiska mają charakter izolowany i wyjątkowy. To właśnie flora decyduje o tym, że Karkonosze są tak ważne dla ochrony bioróżnorodności.
Rośliny szczególnie cenne
| Gatunek | Typ siedliska | Znaczenie |
|---|---|---|
| Dzwonek karkonoski | górskie hale i murawy | jeden z najbardziej rozpoznawalnych endemitów Karkonoszy i symbol tutejszej flory |
| Pierwiosnek maleńki | skały i murawy wysokogórskie | niewielki, ale bardzo charakterystyczny gatunek związany z surowym klimatem |
| Macierzanka halna | murawy i miejsca nasłonecznione | roślina o górskim charakterze, silnie wpisana w krajobraz karkonoskich hal |
| Gnidosz sudecki | źródliska i torfowiska przejściowe | gatunek jednocześnie endemiczny i reliktowy, niezwykle cenny przyrodniczo |
| Przytulia sudecka | siedliska górskie i wilgotne | roślina rzadka, silnie związana z przyrodą Sudetów i Karkonoszy |
| Rosiczka okrągłolistna | torfowiska wysokogórskie | mięsożerna roślina będąca jednym z najbardziej fascynujących elementów karkonoskich mokradeł |
Torfowiska i relikty polodowcowe
Jednym z najcenniejszych elementów przyrody KPN są torfowiska wysokogórskie. To siedliska niezwykle wrażliwe, a zarazem bardzo ważne dla retencji wody, klimatu lokalnego i zachowania reliktów polodowcowych. Właśnie tutaj najlepiej widać, że Karkonosze są pasmem górskim o charakterze bardziej północnym niż wskazywałoby ich położenie geograficzne.
Zwierzęta występujące w Karkonoskim Parku Narodowym
Ssaki
W Karkonoszach żyje prawie 60 gatunków ssaków. Obok typowych mieszkańców górskich lasów występują tu także nietoperze, liczne drobne ssaki leśne oraz większe gatunki kopytne. Ciekawostką jest obecność muflona - gatunku nierodzimego, introdukowanego tu około sto lat temu. Mimo że wizerunek Karkonoszy kojarzy się głównie z otwartymi grzbietami, świat ssaków najlepiej rozwija się tu w mozaice lasów, polan i zacisznych dolin.
Ptaki
Awifauna Karkonoszy jest bardzo bogata. Stwierdzono tu około 200 gatunków ptaków lęgowych i przelotnych. Do szczególnie cennych należą gatunki związane z wyższymi partiami gór oraz północnym typem lasów, takie jak cietrzew, puchacz, sóweczka, włochatka czy muchołówka mała. Obecność tych ptaków potwierdza wyjątkowość karkonoskich siedlisk i pokazuje, jak ważna jest ochrona spokoju w miejscach ich bytowania.
Płazy i gady
Surowe warunki klimatyczne sprawiają, że liczba płazów i gadów w Karkonoszach jest ograniczona, ale wciąż bardzo ważna z punktu widzenia zachowania górskiej różnorodności biologicznej. Stwierdzono tu po 6 gatunków płazów i gadów. Zwierzęta te korzystają głównie z cieplejszych i niżej położonych fragmentów parku, wilgotnych dolin, obrzeży lasów i niewielkich zbiorników wodnych.
Ryby i bezkręgowce
Fauna bezkręgowców Karkonoszy jest imponująca - liczy co najmniej 15 tysięcy gatunków. To właśnie ona buduje znaczną część biologicznego bogactwa parku. Ryb jest niewiele, bo zaledwie 2 gatunki, co dobrze pokazuje, jak surowe i specyficzne są tutejsze warunki hydrologiczne. W potokach, mokradłach i wysokogórskich siedliskach spotyka się natomiast wiele wyspecjalizowanych organizmów związanych z czystą, chłodną wodą i chłodnym klimatem.
Fauna Karkonoskiego Parku Narodowego w pigułce
| Grupa | Skala występowania | Przykłady / charakter |
|---|---|---|
| Bezkręgowce | co najmniej 15 000 gatunków | ogromne bogactwo organizmów związanych z torfowiskami, lasami i wodami górskimi |
| Kręgowce | ponad 320 gatunków | fauna górska, leśna i związana z chłodnym klimatem |
| Ptaki | około 200 gatunków | cietrzew, puchacz, włochatka, sóweczka, muchołówka mała |
| Ssaki | prawie 60 gatunków | nietoperze, jeleniowate, drobne ssaki leśne, muflon |
| Płazy i gady | po 6 gatunków | gatunki związane z niższymi i cieplejszymi fragmentami parku |
| Ryby | 2 gatunki | fauna silnie ograniczona przez surowe warunki wód górskich |
Najciekawsze atrakcje Karkonoskiego Parku Narodowego
Śnieżka
Nie ma bardziej klasycznego symbolu Karkonoszy niż Śnieżka. To cel, który przyciąga zarówno turystów zdobywających najwyższy szczyt Sudetów, jak i osoby szukające najbardziej rozpoznawalnej panoramy regionu. Śnieżka jest miejscem kultowym - nie tylko geograficznie, ale też emocjonalnie.
Śnieżne Kotły
Śnieżne Kotły należą do najbardziej widowiskowych miejsc w polskich górach. Potężne, granitowe ściany, wysokogórski klimat i surowość krajobrazu sprawiają, że to jedna z tych atrakcji, które zapadają w pamięć na długo. To również jedno z najlepszych miejsc, by zobaczyć, jak silnie działalność dawnych lodowców wpłynęła na rzeźbę Karkonoszy.
Mały Staw i Samotnia
Mały Staw, położony w kotle polodowcowym na wysokości 1183 m n.p.m., jest jednym z najbardziej malowniczych jezior w Polsce. Towarzyszące mu schronisko Samotnia tworzy krajobraz niemal ikonograficzny - bardzo często fotografowany, ale mimo to wciąż działający z ogromną siłą. To jedno z tych miejsc, które najlepiej oddają romantyczny wymiar Karkonoszy.
Wodospad Kamieńczyka
Wodospad Kamieńczyka jest najwyższym wodospadem polskich Sudetów. Woda spada tu trzema kaskadami z wysokości 27 metrów, a otaczający go wąwóz o pionowych ścianach tworzy jedną z najbardziej efektownych scenerii w całym parku. To atrakcja bardzo znana, ale wciąż absolutnie warta zobaczenia.

Wodospad Szklarki
Wodospad Szklarki jest niższy od Kamieńczyka, ale ma wyjątkowo malowniczy charakter. Opada szerokim strumieniem z wysokości około 13 metrów i tworzy u stóp efektowny basen eworsyjny. To jedno z najlepszych miejsc na krótszą, bardziej dostępną wycieczkę w zachodniej części Karkonoszy.
Góra Chojnik i zamek
Chojnik jest nieco innym obliczem KPN - niżej położonym, bardziej związanym z historią i panoramą Kotliny Jeleniogórskiej. Wejście na górę i ruiny zamku daje piękne połączenie przyrody, widoków i dziedzictwa kulturowego. To bardzo dobra propozycja dla tych, którzy chcą zobaczyć park bez wchodzenia w wysokie partie grzbietowe.

Pałac Sobieszów i ekspozycja "Klimatyczne Karkonosze"
Nowoczesne oblicze edukacyjnego KPN najlepiej widać w Centrum Przyrodniczo-Edukacyjnym w Pałacu Sobieszów. Multimedialna ekspozycja "Klimatyczne Karkonosze" pozwala przejść przez wszystkie piętra przyrodnicze gór, zobaczyć zjawiska pogodowe, zrozumieć torfowiska, lasy, faunę i klimat Karkonoszy. To jedna z najciekawszych ekspozycji przyrodniczych w polskich parkach narodowych.
Co warto zobaczyć w pierwszej kolejności?
- na pierwszy raz: Śnieżkę albo Mały Staw, Wodospad Kamieńczyka i Pałac Sobieszów,
- dla rodzin: Pałac Sobieszów, Chojnik i krótszą trasę do Wodospadu Szklarki,
- dla miłośników krajobrazu: Śnieżne Kotły, Mały Staw, Ścieżkę nad Reglami i punkty widokowe,
- dla aktywnych: Śląską Drogę na Śnieżkę, Szrenicę, pętlę wokół kotłów lub dłuższe warianty grzbietowe.
Szlaki turystyczne i ścieżki edukacyjne Karkonoskiego Parku Narodowego
Ścieżki edukacyjne
KPN należy do tych parków narodowych, które można poznawać warstwowo - przez panoramy, przez wędrówkę i przez dobrze przygotowane ścieżki edukacyjne. Trasy prowadzą zarówno przez wysokie partie grzbietowe, jak i przez niższe, bardziej leśne fragmenty parku. Dzięki temu można dopasować zwiedzanie do kondycji, wieku uczestników i pory roku.

| Nazwa trasy | Długość | Typ | Charakterystyka |
|---|---|---|---|
| Ścieżka dydaktyczna "Śląską Drogą na Śnieżkę" | 6,7 km | piesza dydaktyczna | klasyczna trasa na najwyższy szczyt Karkonoszy; 7 przystanków tematycznych i ok. 800 m podejścia |
| Ścieżka edukacyjna "Na Szrenicę" | 12 km | piesza edukacyjna | bardzo dobra trasa dla osób chcących połączyć widoki z geologią i przyrodą zachodnich Karkonoszy |
| Ścieżka geoturystyczna we wschodnich Karkonoszach | ok. 17 km | piesza geoturystyczna | trasa dla ambitniejszych; całodniowe poznawanie geologii i krajobrazu wschodniej części pasma |
| Wokół Kotłów Wielkiego i Małego Stawu | 15 km | piesza krajobrazowa | jedna z najpiękniejszych pętli w Karkonoszach; Pielgrzymy, Słonecznik, krawędzie kotłów i Samotnia |
| Ścieżka dydaktyczna "Na Górę Chojnik" | 2,5 km w jedną stronę | piesza dydaktyczna | trasa całoroczna, dobra dla rodzin i dla osób chcących połączyć przyrodę z zamkiem i panoramą Kotliny Jeleniogórskiej |
| Ścieżka dla dzieci i młodzieży "Pod Chojnikiem" | od 800 m do 2800 m zależnie od wariantu | edukacyjna rodzinna | świetna propozycja dla najmłodszych i szkolnych grup; przyroda, historia i obserwacja lasu w lekkiej formule |
Najlepsze trasy na pierwszy pobyt
- Na klasyczny debiut: Śląską Drogą na Śnieżkę
- Na krajobraz i wielki efekt: wokół Kotłów Wielkiego i Małego Stawu
- Na zachodnie Karkonosze: ścieżka edukacyjna "Na Szrenicę"
- Na spokojniejszy dzień: Chojnik i okolice Sobieszowa
- Na rodzinny spacer: Pod Chojnikiem albo Wodospad Szklarki
Ochrona przyrody i zasady zwiedzania
Jak park chroni swoje zasoby?
Ochrona przyrody w Karkonoskim Parku Narodowym wymaga dużej precyzji, bo dotyczy zarówno bardzo wrażliwych siedlisk wysokogórskich, jak i silnie uczęszczanych tras turystycznych. Park prowadzi działania związane z ochroną torfowisk, odtwarzaniem cennych zbiorowisk, restytucją i zabezpieczaniem rzadkich roślin, monitorowaniem gatunków specjalnej troski oraz ochroną ekosystemów leśnych. Ważne znaczenie ma tu także Karkonoski Bank Genów i zaplecze hodowlane dla zagrożonych gatunków roślin.
Najważniejsze zagrożenia
Do najważniejszych zagrożeń należą presja turystyczna na najcenniejsze siedliska, erozja szlaków, zaburzenia stosunków wodnych na torfowiskach, zmiany klimatyczne oraz zakłócanie spokoju zwierząt, zwłaszcza gatunków wrażliwych w okresach lęgowych i tokowiskowych. W Karkonoszach ochrona przyrody jest szczególnie delikatna, bo wiele najcenniejszych obszarów leży równocześnie w miejscach najbardziej atrakcyjnych dla turystów.
Zasady odpowiedzialnego zwiedzania
- poruszanie się wyłącznie po wyznaczonych szlakach i ścieżkach edukacyjnych,
- sprawdzanie bieżącego komunikatu turystycznego przed wyjściem w góry,
- szanowanie czasowych zamknięć szlaków i ograniczeń związanych z ochroną przyrody,
- zachowanie ciszy w pobliżu ostoi ptaków i miejsc szczególnie wrażliwych,
- pamiętanie, że z psem można wędrować tylko po wybranych odcinkach szlaków - część tras pozostaje wyłączona.
Edukacja i znaczenie Karkonoskiego Parku Narodowego dla regionu
Działalność edukacyjna
KPN od lat bardzo mocno rozwija edukację przyrodniczą. Pałac Sobieszów, ścieżki dydaktyczne, materiały terenowe i zajęcia dla grup pokazują, że współczesny park narodowy nie ogranicza się do zakazów i ochrony biernej. Przeciwnie - tłumaczy, jak działa przyroda, dlaczego trzeba ją chronić i w jaki sposób korzystać z gór odpowiedzialnie.
Znaczenie regionalne
Karkonoski Park Narodowy jest jednym z najważniejszych symboli Dolnego Śląska. Wpływa na wizerunek całego regionu, wspiera turystykę, buduje markę Karkonoszy i wzmacnia tożsamość miejsca, w którym przyroda, krajobraz i historia wzajemnie się przenikają. To park, który ma znaczenie jednocześnie lokalne, krajowe i międzynarodowe.
Dlaczego warto odwiedzić Karkonoski Park Narodowy?
Bo jest jednym z nielicznych miejsc w Polsce, gdzie tak wyraźnie czuje się górski charakter przestrzeni. Karkonosze nie są tylko ładnym pasmem na weekendowy spacer. To góry o mocnym klimacie, o wyraźnej geologii, o rzadkiej florze i o krajobrazach, które mają prawdziwą skalę. Można tu zobaczyć zarówno wielką panoramę ze Śnieżki, jak i cichy detal torfowiska, skalny teatr Śnieżnych Kotłów i miękką linię Małego Stawu pod Samotnią. Tę różnorodność trudno porównać z czymkolwiek innym w polskich Sudetach.
Jak zaplanować zwiedzanie Karkonoskiego Parku Narodowego?
KPN najlepiej zwiedzać nie "na szybko", lecz z pomysłem. Dobrze wybrać jedną część pasma na dany dzień i nie próbować zobaczyć wszystkiego naraz. Zachodnie Karkonosze z Szrenicą, Śnieżnymi Kotłami i wodospadami mają inny charakter niż rejon Śnieżki, Małego Stawu i Karpacza, a jeszcze inny klimat ma spokojniejszy Sobieszów z Chojnikiem i Pałacem Sobieszów.
Zwiedzanie Karkonoskiego Parku Narodowego w 2-3 godziny
Krótka wizyta najlepiej sprawdzi się wtedy, gdy chcesz poznać klimat parku bez pełnej górskiej wyprawy.
- zwiedzanie Pałacu Sobieszów albo krótsza trasa na Chojnik,
- alternatywnie: dojście do Wodospadu Kamieńczyka lub Wodospadu Szklarki,
- krótki spacer po jednym z bardziej dostępnych odcinków u podnóża gór.
To dobry wariant dla rodzin, osób przejazdem i tych, którzy chcą rozpocząć od łatwiejszego kontaktu z Karkonoszami.
Zwiedzanie Karkonoskiego Parku Narodowego w 1 dzień
Jeden dzień pozwala już zobaczyć prawdziwe oblicze parku, ale najlepiej skupić się na jednym rejonie.
- wariant wschodni: Śnieżka albo Mały Staw + Samotnia,
- wariant zachodni: Szrenica, Śnieżne Kotły lub Kamieńczyk + Szklarka,
- wariant spokojniejszy: Pałac Sobieszów + Chojnik + punkt widokowy.
To najrozsądniejszy wybór dla większości osób przyjeżdżających do Karkonoszy po raz pierwszy.
Zwiedzanie Karkonoskiego Parku Narodowego na weekend
Weekend daje możliwość zobaczenia dwóch zupełnie różnych twarzy Karkonoszy.
- dzień pierwszy: rejon Śnieżki, Małego Stawu i schronisk,
- dzień drugi: zachodnie Karkonosze - Szrenica, Śnieżne Kotły lub wodospady,
- dla chętnych: dodatkowo Pałac Sobieszów albo Chojnik jako bardziej kulturowe dopełnienie wyjazdu.
To układ, który najlepiej pokazuje, że KPN nie jest jedynie trasą na Śnieżkę, lecz całym światem krajobrazów i siedlisk.
Praktyczna wskazówka
Jeśli wybierasz się do Karkonoskiego Parku Narodowego po raz pierwszy, najlepiej połączyć jedną trasę widokową, jedno miejsce o wysokiej wartości przyrodniczej i jedną atrakcję edukacyjną. W praktyce świetnie sprawdza się układ: szlak + wodospad lub jezioro + Pałac Sobieszów.


Komentarze